:-""""

هی مدتی است که ملت میگویند دلشان برای زمانِ وبلاگ داریشان تنگ شده و اشک و اه و ناله و اینها.

من هم بی رحمی ها و شوآف هایم را برمیدارم میریزم توی کامنت ها و ریپلای ها که "یوهاهاهاها! من هنوز وبلاگم را دارم!! :-شوآف ها در نگاه.

این درواقع نوعی میس یوز است. انها نمیدانند که وبلاگی که شوآفش میکنم همانا یک پیج کوچک و تنها در اعماق ته بلاگفاست. سال تا سال در آن پست نمیگذارم و هر پستی که میگذارم تویش موج موج غرغر و درد جمع شده فقط مینویسم تویش چون که دلم برایش میسوزد :-"""" اگر فکر میکنید که اشتباه شنیدید(یا حتی اشتباه خواندید) باید بگویم که سخت در اشتباهید! سخت! خیلی سخت! خیلی خیلی سخت! (مثل دیدن آندریا که چقدر جانش برای نادیا در میرود و هیچکس نیست که جانش برای شما دربرود این همه!)

دلم برای وبلاگم تنگ میشود. نوعی دل به وبلاگ بستگی دارم. :-متفکر در افق خیره شدن